Juist in deze lastige tijd is het goed om te weten dat er een beroep op vrijwilligers gedaan kan orden. Kijk via onderstaande link eens op de website van de vrijwilligersorganisatie "Manteling" die onder andere een kosteloze boodschappendienst heeft. 

De krant van Zeeuws nieuws van de vorige eeuw. Zeeuws Weerzien     (nr. 6)



De krant van Zeeuws nieuws van de vorige eeuw. Zeeuws Weerzien (nr. 5).


Nieuwjaarsreceptie 2020

Op zaterdag 4 januari 2020 heeft het bestuur de leden/bewoners uitgenodigd om samen met hen een hapje en een drankje te doen in de verenigingsaccommodatie, waarbij de voorzitter onderstaande tekst heeft uitgesproken.

Beste leden, bewoners, geïnteresseerden – dames en heren,
 
Het bestuur van de Bewonerswelzijnsvereniging Weyeblick e.o. is verheugd te zien dat jullie met velen naar deze Nieuwjaarsreceptie zijn gekomen. Dit interpreteer ik als een teken van interesse en betrokkenheid.
Ons bestuurslid Kees Minekus is helaas verhinderd, maar heeft mij verzocht namens hem de beste wensen voor 2020 aan u over te brengen. Ik kijk er naar uit om samen met u straks het glas te heffen op het nieuwe jaar, maar zoals gebruikelijk wil ik graag van de gelegenheid gebruik maken om ook even terug te blikken op 2019, om daarna de blik vooruit te richten op de nabije toekomst, het komende jaar 2020.
 
TERUGBLIK:
In het afgelopen jaar hebben we als bestuur de ambities die we hier verleden jaar uitspraken kunnen realiseren, namelijk:
·        het geheel restylen van de accommodatie;
·        het geschikt maken van de kleine slaapkamer als verhuur mogelijkheid als tweepersoonskamer (twee losse bedden);
·        het wederom organiseren van een busuitje met diner in Bruinisse;
·        het energieverbruik reguleren via een Smart thermostaat zodat we nu al kunnen zien dat we een forse energiebesparing hebben gerealiseerd. (afrekening volgende maand).
 
Helaas zijn we er niet in geslaagd om het bestuur compleet te krijgen, dus zijn we nog steeds op zoek naar een secretaris en penningmeester om het “team” compleet te maken en de hoeveelheid werk over meer schouders te verdelen. Dus kent of bent u iemand die handig is met cijfers of die licht administratief werk leuk vindt en wil meedenken over het besturen van onze vereniging, schroom dan niet om u aan te melden.
 
AKTIVITEITEN:
De activiteiten het afgelopen jaar zijn redelijk goed bezocht en een paar nieuwe activiteiten zijn gestart. Hoogtepunten zijn geweest:  de frietmiddagen - de Bingo’s - de themamaaltijden – de creativiteit - de dagtrip met etentje naar Bruinisse – de eigen mosselmaaltijd (nieuw) - het Kerstdiner etc. om maar wat hoogtepunten te noemen.
 
SUBSIDIE EN FINANCIEN:
De subsidie voor 2020 zal weer 500 minder zijn als dat van vorig jaar en zoals alle aanwezige hier ook ervaren, zal de huur elk jaar iets stijgen. Tot overmaat van ramp werden we 2 dagen voor de Kerst geconfronteerd met 3 aanslagbiljetten voor gemeentelijk belastingen over de jaren 2017, 2018 en 2019, elk van bijna 400 euro dus bij elkaar bijna 1200 euro!! Een kwijtscheldingsverzoek hierover is al de deur uit en eerdaags hopen we hierover een positief besluit te mogen ontvangen, maar zeker is dat niet. Het zou van de zotte zijn dat de gemeente ons aan de ene kant subsidieert om te blijven bestaan en aan de andere kant via belastingen ons bestaansrecht aantast.
In dit zelfde kader zal eerdaags aan de directie van L’Escaut een verzoek tot verlaging van de huur worden gericht om de financiële marge te verruimen. Ook zal het bestuur nog meer moeten “sturen” om onze accommodatie aan partijen te verhuren. Gelukkig zijn er al nieuwe partijen die van onze accommodatie gebruik willen maken zoals De Jumbo en zeer binnenkort het personeel van de Bootz apotheek.
 
VOORUITBLIK:
speerpunten
·        Meer verhuren en groter onderscheid in verhuurprijs voor leden en niet-leden;
·        Nieuwe dagtrip in de zomer 2020;
·        Het bestuur hoopt nog steeds op completering van het bestuur;
·        Samenzijn bij voetbalavonden of grote sportevenementen zoals het aanstaande EK en de Olympische spelen in de accommodatie;
 
Ideeën voor activiteiten die passen binnen de doelstelling van de vereniging vanuit de leden blijven uiteraard welkom.
Het ledenaantal blijft stabiel rond de 50 a 55 personen. Neem eens een kennis of buur mee naar een activiteit en wie weet, wordt zo de interesse gewekt.
 
Het verenigingswerk kan niet zonder de belangeloze inzet van vrijwilligers, waar we zuinig op moeten zijn en die het bestuur graag nog even onder de aandacht wil brengen. Voorheen kon ik een kort lijstje van namen op noemen, maar we moeten ons gelukkig prijzen dat de groep mensen die belangeloze hulp en inzet tonen aanzienlijk is uitgebreid, zodat ik ze nu in één adem wil noemen. Namens het bestuur bedanken we ALLE vrijwilligers voor hun (incidentele of structurele) bijdrage en ondersteuning, hand -en spandiensten in welke vorm dan ook.
 
Allemaal heel hartelijk dank…. en ook dank aan de leden/niet leden/bewoners voor hun deelname aan de activiteiten.
 
Graag sluit ik af met de boodschap dat Linda, Kees en ik het (nog steeds) leuk vinden om onze vereniging te besturen en ik wil daarom het glas heffen en proosten op jullie en jullie naasten op een gelukkig en voorspoedig en vooral gezond 2020.         
 
Proost !! 

Vrijwillig Burgeradviseurs sinds 1 januari 2020 aan de slag


De krant van Zeeuws nieuws van de vorige eeuw. Zeeuws Weerzien (nr 4)



Het vierde nummer is uit. Klik op de blauwe knop om te lezen.

Deelnemer van het busuitje, Jan Melse heeft 

er een leuk gedicht over gemaakt.  

(Een verslag met foto's vind u op de pagina "Media Galerij"). 

Busreisje Mosselen eten in Bruinisse.

 

Op vrijdag 23 augustus 2019

Een AMZ reisje met de bus.


Toon zat achter het stuur vandaag,

En dat doet hij bliksems graag.

Hij weet de weg en kent de spraak,

en vertelt zijn verhaaltje met smaak.


Richting Schouwen gingen we deze keer,

na een uurtje rijden stopte Toon alweer.

We gingen koffie drinken met gebak,

hele grote punten dus smullen op gemak.

Om half vier vertrokken wij alweer,

gingen richting Bruinisse deze keer.


Toon is via toeristische wegen gereden,

waren smalle dijkjes uit het verleden,

Gelukkig zijn we er niet afgegleden.


En de geschiedenis van Schouwen

schudde Toontje zo uit zijn mouwen.

Aan alles had het bestuur gedacht, zelfs aan water,

Want vis moet zwemmen, dat merk je pas later.

De kibbeling en de mosselen gingen er goed in,

Iedereen had het dan ook goed naar zijn zin.

Heen over de kering terug over de brug,

Want ga je heen moet je ook weer terug.

Nou bestuur jullie hebben weer je best gedaan,

Volgend jaar komen we er zeker weer aan.

De uitbater vond de afrekening van de drankjes soepel gaan,

Daarom bood hij het gezelschap een kopje koffie aan,

Gelukkig was alles goed gegaan,

Kwamen we veilig bij Trefpunt 73 aan.

                        

                        Jan Melse.

De krant van Zeeuws nieuws van de vorige eeuw. Zeeuws Weerzien (nr 3)



Het derde nummer is uit. Klik op de blauwe knop om te lezen.

Opknapbeurt accommodatie: 

Vanaf 1 mei tot en met 7 mei hebben Kees en Leo zich bijna dagelijks bezig gehouden met het mid-life onderhoud van de accommodatie. De wanden waren inmiddels hier en daar smoezelig, behang was her en der beschadigd en de verbetering van de inrichting die reeds in gang was gezet, zou met het schilderen ook beter tot zijn recht komen. Als je verbeteringen toepast en de basis is niet 100% dan is het net niet af. 

Kees kwam op het lumineuze idee om alle vertrekken met latex muurverf te spuiten met een spuitinstallatie, in plaats van met rollers en kwasten. Aldus besloten en begonnen met het volledig afplakken van ALLES waar geen verf moest komen. Een helse klus maar met de wetenschap dat daarna het spuiten relatief snel gedaan kon zijn, hielden we de drive er in. De planning was strak want woensdag 8 mei was de bridge-groep weer in de accommodatie, dus was dat de deadline. Uiteindelijk is er maar 1 x het koffiedrinken op de donderdagmorgen geschrapt om de klus te kunnen klaren. Zondag 5 mei hebben we de gehele dag "gespoten", zo'n 70 liter verf in totaal !!!

Alles was hard of helder wit en nu is alles gebroken wit of creme wit. Een zachte en warmere uitstraling, maar smaken verschillen uiteraard. Op 7 mei heeft de schoonmaakploeg het stokje van Kees en Leo overgenomen en als laatste zijn de 2 TL bakken aan het plafond van de gemeenschapsruimte vervangen door 2 plafondventilatoren voorzien van 5 snelheden en dimbaar LED-licht in 2 tinten met afstandsbediening. Hiermee worden 2 vliegen in 1 klap gevangen. Met de zomer voor de deur kunnen de gebruikers van de gemeenschapsruimte een heerlijk briesje over de tafels laten gaan en afhankelijk van de activiteit, kan er - zeker in de donkere maanden - de lichtsterkte geregeld worden. 

Ik snap dat u zeer geïnteresseerd bent geraakt hoe het er nu uitziet. Laat u verrassen en kom daarom allen naar de Algemene Ledenvergadering van donderdag 16 mei 2019 !!


Het moet eerst een rommeltje worden voordat het weer mooi wordt !!!

"Mijn oorlog"

Jan Melse die enkele leden van de vereniging PC ondersteuning geeft op de dinsdagochtend in onze accommodatie, heeft zijn ervaringen als kind tijdens de Tweede Wereldoorlog ooit eens aan het papier toevertrouwd, hetgeen eens door de krant is gepubliceerd.
Voor de oudere Vlissinger of Souburger wellicht een stuk herkenning. Hieronder het stuk van de hand van Jan Melse, genaamd "Mijn Oorlog".

10 mei 1940  s’ morgens half vier.

Ik word wakker van een mij onbekend aanhoudend gebrom. Buiten hoorde ik stemmen , ik ga mijn bed uit kijk door een spleet van de gordijnen ook naar buiten. Daar zie ik mijn vader en enkele buurtbewoners staan praten, en naar boven kijken. Toen ik ook naar boven keek zag ik hele zwermen vliegtuigen met voor mij op dat ogenblik vreemde kruizen dat bleken later hakenkruizen te zijn. Ik wil hier meer van weten kleed mijzelf aan en ga ook naar beneden, op mijn vraag wat is er gaande kreeg ik het antwoord: de oorlog is uitgebroken. Oorlog wat is dat , ik was toen 9 jaar en wist nergens iets van. Er was nooit over gesproken, althans niet waar wij bij waren, ik had namelijk nog een zusje van 7 jaar. Laat staan dat ik toen al wist wie Hitler was. 

 

Iedereen ging maar weer naar binnen , probeerde het leven weer zijn gewone gangetje te laten gaan. Op school gekomen werd de meester overspoeld met vragen, toen pas bleek dat er heel veel leerlingen waren die nog helemaal nergens van wisten, als kind mocht je niet teveel weten, dat bleek dus die morgen wel. Wij werden toen heel voorzichtig op de hoogte gebracht van wat er die dag gaande was. Maar de meesters durfde ons niet teveel te vertellen, hij zou anders de ouders tegen zich in het geweer jagen.

 

Na enkele dagen was ons mooie Nederland in Duitse handen, toen begon de ellende pas.

Alle scholen werden door de bezetter gevorderd .Als kind was dat geen probleem, lekker vrij van school. Daar dachten onze ouders natuurlijk anders over, hopelijk komt er hier een oplossing voor.

Die oplossing kwam, in de Kanaalstraat in Souburg stond een lege winkel van rookartikelen.

Hier werden enkele schoolbanken in geplaatst, gelukkig er was weer school, maar er was nog een probleem de gehele school kon hier niet worden onderbracht, wat nu. De volgende oplossing werd gevonden, halve dagen naar school zodat iedere leerling toch nog onderwijs kreeg. Heel vaak werden 2 verschillende klassen samengevoegd, wat natuurlijk niet bevorderlijk was voor beide klassen. Er werden veel leerlingen in deze beperkte ruimte geplaatst, toen was er nog geen sprake van zoveel leerlingen per klas, nee het motto was zoveel mogelijk in één klas.

 

Inkwartiering.

Vlissingen was in die oorlog een strategisch belangrijke plaats in verband met de binnen- en buitenhavens en olietanks en niet te vergeten het vliegveld. (Waar nu Westerzicht gebouwd is). En natuurlijk niet te vergeten de PZEM-centrale, de krachtbron van Walcheren.

Er kwamen dan ook steeds meer Duitsers naar Walcheren, hiervoor moest ook weer onderkomen gezocht worden, die kwam er snel, er werden bij verschillende particulieren kamers gevorderd. Wij woonden toen in de Middelburgsestraat Nr 10.

Ons huis bestond uit een achterkamer, een alkoof en een voorkamer, deze voorkamer werd dus gevorderd , daar kwamen 3 stapelbedden te staan , zodat er voor 6 Duitsers plaats was. Dit waren hoofdzakelijk onderofficieren, de soldaten woonden in de scholen. Onder deze Duitsers waren er natuurlijk ook vaders, zo kwam ik gemakkelijk in contact met deze Duitsers. Dat legde geen windeieren ik kreeg geregeld Duitse kuch , een zurig hard brood, tot op heden lust ik het nog steeds.  Dit was een welkome aanvulling op de voedselbonnen die elk huishouden elke maand kreeg. Er was weinig keuze , maar er was eten, wat zeker belangrijk was. In die tijd sprak ik vloeiend Duits, als jonge jongen neem dit heel snel over, kwam later goed van pas. Onder deze mannen was een Poolse onderofficier, was wat wij noemen dienstplichtig, dus balen van het leger. Deze kwam zonder dat zijn maatjes het wisten geregeld bij ons in de achterkamer buurten, bracht af en toe ook echte koffie mee.

Lodewijk, zo heette hij kwam luisteren naar radio Oranje de stem van strijdend Nederland. Deze radio had al lang ingeleverd moeten worden aan de Duitsers, mijn vader had een veiling plekje gemaakt om de radio toch zelf te houden. De radio-uitzending begon altijd met 4 klopjes 3x boem en de 4 de booeem. Omdat ik Duits sprak, kon ik het vertalen voor Lodewijk.

Met positieve berichten klaarde hij helemaal op, straks lekker weer naar huis, naar vrouw en 2 zonen. Op een avond kwam Lodewijk in een mineur stemming om de koffie, hij moest namelijk naar het Oostfront. Hij was de enigste van de groep, hij zei zelf de buitenlandse soldaten moeten eerst, dan pas de echte Duitsers. Enige tijd later kwam één van zijn collega’s ons vertellen dat Lodewijk was gesneuveld. Toen realiseerden wij ons pas dat ze wel degelijk wisten dat hij bij ons geregeld op bezoek kwam, of dat de reden was dat hij moest vetrekken? We zijn er nooit achter gekomen.

 

De kleine smokkelaar.

Mijn vader had van 2 ouderwetse kinderwagenwielen voor mij een trekkar gemaakt. Deze kar heeft een belangrijke rol gespeeld in onze voedselvoorziening. Mijn vader was gemeentewerkman en was dagelijks op pad met paard en wagen. Dit paard, Mol, was zijn naam hij was namelijk helemaal zwart, was gestald op een boerderij van de Familie Jasperse in de Visodeweg, en op een boerderij staan natuurlijk koeien, en heden ten dage is het nog steeds van toepassing: voor wat hoort wat.

Op een boerderij kan altijd een extra hand gebruikt worden, mijn vader stak dan ook geregeld een helpende hand toe. Als tegenprestatie kregen mijn ouders om de 2 dagen 2 liter verse koeienmelk.

Hoe moesten die veilig thuis komen, nou ik werd er met mijn kar op afgestuurd om deze flessen bij de boer op te halen. Overal waren er schildwachten maar een spelende jongen met een kar trok geen argwaan, dus de flessen kwamen veilig thuis. Deze melk en de eerder genoemde Duitse kuch vormde voor ons een broodpap maaltijd, toen heb ik voor mijn verder leven broodpap gegeten.  

Op een dag was ik weer op weg naar huis toen de geallieerden de havens van Vlissingen bombardeerden, ik ben toen uit angst bij het eerste beste huis met kar en al in de gang gaan staan. Toen nog niet wetende dat ik 47 jaar later een huis kocht naast die vluchtwoning.

 

Schuilkelder.

Daar wij voor een vliegtuig heel dicht bij Vlissingen woonden, was het raadzaam een veilige schuilplaats te maken, in de moestuin werd een groot gat gegraven, met aan beide zijden een zitplaats voor ons gezin. Het dak werd gemaakt van deuren met daar bovenop de uitgegraven grond. Ziezo wij hadden een schuilkelder, zoals ze dat noemden, achteraf kon je alleen maar levend begraven worden als er in de tuin een granaat of bom was gevallen. Wij hebben hiervan nooit geen gebruik van behoeven te maken, later liep deze kelder helemaal onder water.

Naast deze schuilplaats een nieuw groot gat , daarin verstopte mijn vader zijn fiets, hij zei ik heb liever dat hij helemaal verroest als dat er een Duitser op gaat rijden, dus mooi niet. Niet lang daarna heeft mijn vader zijn fiets weer opgegraven, omdat hij belangrijk was voor de gemeente, kreeg hij een speciaal bewijs dat zijn fiets niet gevorderd mocht worden. Maar wat nu, de banden waren intussen niks meer waard, toen van oude autobanden repen gesneden en die rond de vellingen geplaatst met ijzerdraad, niet comfortabel maar wel berijdbaar. Overigens een fietsbel was niet nodig, het was een rammelkar geworden.

 

Bombardementen op Berlijn.

In de jaren ‘44 en ‘45 was er elke avond rond 11 uur veel vliegverkeer richting Berlijn, deze geallieerde vliegtuigen vlogen over Vlissingen naar hun doel. Dit gebeurde weken aan een stuk, angst kenden we toen niet meer we raakten er aan gewend want wisten wat er gebeurde.

Alleen leefden we wel mee met de piloten want op Vrijburg stond een vierloops kanon dat in één keer 4 granaten de lucht in schoot, af en toe jammerlijk met succes. Nadat de rust was weergekeerd, sliepen we allemaal gewoon in of waren niet wakker geweest. s, Morgens om 4 uur hetzelfde geronk, de vliegtuigen kwamen dan leeg terug. Het afweergeschut probeerde weer doel te raken, wat soms gelukte en het vliegtuig brandend in de Westerschelde viel.

Mijn vader die de andere morgen het paard moest gaan halen vond onderweg een dode geallieerde piloot, deze man had waarschijnlijk ook kinderen , hij droeg rond zijn hals een mascotte namelijk een kinderschoentje. Dit verhaal is mij altijd bij gebleven.

 

Inundatie.

Onze bevrijders kwamen steeds dichterbij, wat hier allemaal vooraf was gegaan wist ik toen nog niet. Na de oorlog werden we wijzer door boeken, films en verhalen van mensen uit andere streken. Dagenlang was er kanongebulder . Het was te vergelijken met een onweersbui die op komt zetten. De bezetters hadden zich goed verschanst in heel veel bunkers verspreid over Walcheren. Daar werd abrupt een einde aan gemaakt door de bevrijders. Vanuit Zeeuws Vlaanderen werden verschillende bunkers beschoten ook werd de spoorlijn tussen Vlissingen en Middelburg beschoten alle granaten die fluitend aankwamen troffen niet altijd de juiste doelen zo zijn veel huizen zeker langs de spoorlijn vernietigd. Na de ontploffing was te zien aan de rookpluimen en het stof waar de granaat was ingeslagen.  Zaterdagmiddag 7 oktober 1944 kwam de ommekeer. We zagen vanuit ons huis hele zwermen bommenwerpers over de Westerschelde vliegen, ze vlogen in een rondje en lieten telkens weer bommen vallen, later werd ons duidelijk dat de zeedijk bij Ritthem was gebombardeerd.

Deze dijk is pas in februari 1946 weer gedicht. In de dagen erna zijn nog op 3 plaatsen de dijken door gegooid, heel Walcheren liep dus onder water. Het zeewater had toen vrij spel en kon zo het eiland inlopen, en dit gebeurde ook telkens als het vloed was kwam er weer meer water binnen. In de eerste dagen bleef het binnen en kon niet meer terugstromen, later toen het de polder voorzien was van voldoende water gingen de overstroomde polders ook mee met de eb en vloed. Het water kwam zo hoog te staan bij ons huis dat het tot boven de raamkozijnen stond. 

Bij eb hebben we toen kleren en wat meubels verzameld en zijn naar een hoger gelegen plek verhuisd. Deze vonden we op het Oranjeplein het was een dubbel woonhuis daar hebben we toen ons intrek genomen met 2 gezinnen. Het was echt behelpen er was geen water en geen elektra, als verlichting gebruikten de mensen kaarsen en petroleum, water werd aangevoerd met grote watertanks daar konden we dan ons water halen. Deze tankwagen stond elke dag bij de toren omdat deze altijd hoog en droog stond. 

Sanitair was er ook niet meer, alles werd bij hoog water naar buiten geloosd. We moesten wel boven wonen, wanneer het water hoog stond en er was veel wind klotsten de golfjes tegen de zolderbalken. Mijn vader moest elke dag met paard en wagen door Souburg rijden, dikwijls werden de gemeente ambtenaren en de burgemeester naar het gemeentehuis gebracht, was het water heel hoog dan gebeurde dat de wagen ging drijven terwijl het paard moest zwemmen. Het paard stond gestald op de molenwal van De Pere, dit plekje bleef altijd droog. De brandweer heeft mijn vader dikwijls naar huis moeten varen. Januari 1945 was er een zware storm, er kwam een compleet dak met pannen voorbij gedobberd, Dit was een angstig moment; zou het tegen de voorgevel aan zijn gebotst , zou de kans bestaan dat deze gevel het zou begeven, gelukkig is ons dat bespaard gebleven. Mijn vader werd later met de kano van de brandweer thuisgebracht, moeder schoof het raam naar boven en toen kon mijn vader vanuit de kano zo op de zolder stappen. Daar er op verschillende plaatsen op Walcheren dijken door gegooid waren, konden de Duitsers niet meer in de polders blijven, deze werden verplaatst naar Middelburg, het plan om ze te verdrijven was maar gedeeltelijk gelukt. Later is de capitulatie op de Dam In Middelburg getekend. Er zijn toen 2000 krijgsgevangenen gemaakt. 

In heel Zeeland zijn er tijdens de oorlog 3000 Duitsers gesneuveld. De Boerderij waar onze melk vandaan kwam was niet meer te bereiken, maar omdat het paard op de Molenwal stond en mijn vader daar 2 x daags kwam was ons eten nog niet in gevaar, want op een molen zijn altijd verschillende soorten meel, en in alle jaren oorlog konden de huisvrouwen heel goed improviseren op toch wat eten op tafel te zetten. Honger heb ik gelukkig nooit gehad. Dus in plaats van broodpap was het bloempap.
 
De bevrijding.
Toen kwam de bevrijding, voor ons was dat op 3 november 1944, wat een feest, de vlaggen werden tevoorschijn gehaald, terwijl deze ingeleverd moesten worden, vergeet het maar, iedereen was blij en toen waren we allemaal eensgezind. Wanneer het water niet te hoog stond kon je gemakkelijk door de Paspoortstraat lopen, daar was een gebouw waar alle dames en heren die in oorlog fout waren geweest waren opgesloten, voor de dames was de kapper op bezoek geweest en waren alle haren verwijderd, een teken voor iedereen.  Men probeerde weer naar het eigen huis te gaan, overal verschenen bootjes en langs de gevels lange loopplanken. 

De oorlog was over angst was er niet meer, zachtjes kwam het oude leventje weer terug.

Maar eerst moesten de dijken weer dicht gemaakt worden, pas nadat dit gebeurd was en de polders waren leeggepompt werd iedereen heel actief. Toen kon de wederopbouw beginnen. Elke maandagmorgen kwamen er treinen uit de rest van het land met metselaars, timmerlieden, die werden dan gehuisvest bij particulieren thuis of in barakken, vrijdags vertrokken ze dan weer naar huis. De boeren probeerden ook weer het land te bewerken, maar omdat het zout van de zee in de grond was gedrongen was het niet mogelijk om alle vruchten te zaaien en te planten, in de eerste jaren werd er veel koolzaad gezaaid dit om de grond te verbeteren. En natuurlijk begonnen ook de scholen weer om de achterstand bij te werken liepen we met nog andere jongens 4 keer per week naar Vlissingen voor de avondschool. We sloegen de avondschool wel eens over in plaats daarvan gingen we naar de bioscoop, dan waren we toch dezelfde uren van huis.

Omdat mijn vader voor het paard moest blijven zorgen kwamen wij op de Loskade van Souburg in een barak te wonen. Het was een volledige ingerichte barak met 3 slaapkamers. Zo hadden mijn zus en ik ieder een eigen slaapkamer, dit was voor het eerst in ons leven.

Toen wij daar pas woonden werden we wel wakker van de treinen die voorbij raasden, op nog geen 3 meter afstand was namelijk de spoorlijn Vlissingen- Middelburg. De trein stopte zelfs voor de deur. De brug over het kanaal was door de Duitsers opgeblazen, maar Souburg bestond en bestaat nog steeds uit Oost en West Souburg. Dus er kwam een pontje  voor voetgangers en fietsers naar de overkant te varen. Dit moest met de hand bediend worden, hij voer langs een stalen draad , hierbij hoorden houten blokken met een gleuf, waarmee je de pont kon doen varen. Dit gebeurde allemaal recht over onze voordeur daarom dat ik dikwijls was te vinden op het pontje, en meehelpen was natuurlijk een uitdaging. Later toen ik van school kwam ben ik als krullenjongen gaan werken bij de aannemer Haeck die ook een loods had op de Loskade. Verder was er de brandweer gehuisvest.

 

Gelukkig kan ik als 87 jarige, dit nog allemaal herinneren en opschrijven.

 

Vlissingen, 7 april 2018. 

 

Jan Melse.

Live meekijken op mooie plekken in Vlissingen

In Vlissingen hangen enkele camera's waarmee u "live" kunt meekijken. Even kijken hoe het op de Boulevard is?  Even een blik op de jachthaven en een blik op de monding van de Schelde? Geen probleem. Via onderstaande knop komt u op een internetpagina en als u daar klikt op "camera's" kunt u kiezen uit 4 interessante camera's met zicht op: het Zeegat -de Westerschelde - de Rede en de jachthaven. Het zijn geen opgenomen beelden, het is het hier en nu !!  

Informatie internetpagina voor ouderen

Handige pagina met onderverdeling per provincie.

Stichting Vier het Leven - bezoek eens een culturele activiteit:


Ga eens uit !!!

Wilt u eens eens culturele activiteit bezoeken maar ziet u er tegen op om alleen te gaan of weet u niet hoe u daar komt? Kijk eens op de site van "Vier het leven"  naar de activiteiten in Zeeland en de mogelijkheden om daar met hulp te komen.......

Burgeradviseur helpt ouderen

Wettelijk recht op hulp

Hulp bij het aanvragen van huishoudelijke hulp, van een taxipasje, een traplift, een rolstoel of zorgtoeslag ? Ze zijn er voor! 


Nieuwjaarsreceptie 2019


Op zondag 6 januari 2019 werd er een Nieuwjaarsreceptie/borrel gehouden in de gemeenschapsruimte. Het bestuur bood alle geïnteresseerden wat drankjes en hapjes aan en het was gezellig met zo'n 25 personen.
De voorzitter hield een Nieuwjaarstoespraak die hieronder is weergegeven:

Beste leden,  bewoners, geïnteresseerden – dames en heren,

 Het bestuur van de Bewonerswelzijnsvereniging Weyeblick e.o.  is verheugd te zien dat jullie in grote getale naar deze Nieuwjaarsreceptie zijn gekomen. Ik kijk er naar uit om samen met u straks het glas te heffen op het nieuwe jaar, maar ik wil graag van de gelegenheid gebruik maken om even terug te blikken op het afgelopen jaar, om daarna de blik weer vooruit te richten - op de nabije toekomst, het komende jaar 2019.

 TERUGBLIK:

In het afgelopen jaar (ik kan vanaf mei terugkijken) zijn ons 3 leden ontvallen door overlijden, Henk Rodel als bestuurslid beheer, Piet den Broeder als één van de initiators van de oprichting van de vereniging en mijn voorgangster-voorzitter Bep Tanihatu. De relatieve jonge vereniging is deze mensen veel dank verschuldigd en hoewel het leven doorgaat, is een moment om daar bij stil te staan hier wel op zijn plek. Zij hebben namelijk wel het fundament neergezet waar wij nu op voortborduren.

 Bestuurlijk is het ook wel een roerig raar geweest. Nog terwijl de bestuursfunctie “beheer” vacant was, stapte na de zomer Ronald den Broeder uit het bestuur, waardoor Linda en ondergetekende overbleven. Gelukkig hebben wij bijna naadloos Kees Minekus bereid gevonden om de vacante beheerstaak op zich het nemen, die hij vanaf dan met verve invult. Ik adviseer de leden dan ook om bij de volgende A.L.V. in te stemmen met de formele benoeming van Kees. Linda en ik hebben noodgedwongen het penningmeesterschap en secretariaatwerk onderling verdeeld.

 We zijn nog steeds op zoek naar een secretaris en penningmeester om het “team” compleet te maken en de hoeveelheid werk over meer schouders te verdelen. Dus mocht u het voornemen voor 2019 hebben om wat om handen te hebben, schroom niet om u aan te melden.

 AKTIVITEITEN:

De activiteiten het afgelopen jaar zijn redelijk goed bezocht en een paar nieuwe activiteiten zijn gestart. Hoogtepunten zijn geweest:  de frietmiddagen - de Bingo’s - de themamaaltijden – de rommelmarkt – de creativiteit - de dagtrip met etentje naar Yerseke – het Kerstdiner etc. om maar wat hoogtepunten te noemen. Helaas is de poging om een klaverjasgroep op te starten mislukt.

 Uitbreiding inventaris/verhuurmogelijkheid:

Door bij de gemeente eerder dit jaar een bestemmingsreserve aan te vragen van € 2000,00 (wat dan buiten de subsidietoets valt) ,konden we de volgende inventarisgoederen kopen: een was-droog combinatie – een professionele koffiezetter – nieuwe wanddecoratie – een smart TV met internet faciliteiten – nieuwe gordijnen, uitbreiding 2e slaapkamer met 2e bed (staat tijdelijk geparkeerd). 

 VOORUITBLIK:

Het bestuur hoopt de komende maanden weer compleet te worden en maken een aanvang van reeds genomen bestuursbesluiten zoals: 

·        het schilderen/witten van de gemeenschapsruimte;

·        Verbouwen loggia; (toestemming L'Escaut)

·        ophangen van 2 plafond ventilatoren.

 De website www.weyeblick.nl is gestart en zal eerdaags af zijn en een dynamische medium worden van activiteitenoverzicht - foto’s -Nieuws - de digitale Nieuwsbrief - overzichten en dergelijke. Uiteraard blijft de papieren Nieuwsbrief in stand en blijven we de gebruikelijke vorm van communicatie in stand houden. De website is een uitbreiding die bij deze tijd past en voor externen inzicht geeft. 

 Ook is reeds besloten dat we in 2019 wederom een dagtrip gaan maken en ook met ideeën uit de enquête zullen we aan de gang gaan, maar het moet wel behapbaar blijven. Ideeën voor activiteiten die passen binnen de doelstelling van de vereniging vanuit de leden blijven welkom. 

 Het ledenaantal blijft stabiel rond de 50 personen. Een kleine uitbreiding zou fijn zijn maar is geen “must”. Geef een kennis eens de nieuwe flyer van de vereniging of wijs ze eens op onze website om de vereniging onder de aandacht te brengen !

Het verenigingswerk kan niet zonder de belangeloze inzet van vrijwilligers, waar we zuinig op moeten zijn en die ook weleens genoemd mogen worden. Graag wil ik namens het bestuur wat vrijwilligers bedanken voor hun (structurele) bijdrage en ondersteuning,  hand-en spandiensten, in welke vorm dan ook:

·        begeleiding van werkgroepen;

·        opdekken van de tafels;

·        schoonmaak;

·        bedden opmaken;

·        wassen en strijken.

 of andere activiteiten ter meerdere glorie van de welzijnsvereniging

 Ik noem ze in willekeurige volgorde:

 - Huib en Adri Koel

- Nel Veneberg

- Ali en Henk

- Adrie Vermeulen

- Fatin Matti

- Cees en Riet Braat

- Corrie Florusse

- An Allard

- Laura

- Koos en Yvonne Borg

- Jan Melse,

allemaal hartelijk dank…. en natuurlijk bedanken we ook de leden en bewoners die deelnemen aan de activiteiten.

 Rest mij nog te melden dat Linda, Kees en ik het leuk vinden om jullie en onze vereniging te besturen en ik wil daarom het glas heffen en te proosten op jullie en jullie naasten, op een gelukkig en voorspoedig 2019.          

                   Proost ! !